چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست

گر چه  شیرین  دهنان  پادشهانند  ولی

                                                      او سلیمان زمان است که خاتم با اوست

خال مشکین که بدان عارض گندمگون است

                                                       سر آن دانه  که  شد رهزن  آدم با اوست

دلبـــــرم  عزم  سفر  کـــــرد  خــدا  را  یاران

                                                     چه کنم با دل  مجروح  که  مرهم  با  اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل  

                                                      کشت  ما  را  دم  عیسی  مریم  با اوست

حافظ  از  معتقدان  است  گرامـــی  دارش

                                                       زانکه بخشایش  بس روح  مکرم  با اوست

به کسی علاقه داری که بر اثر پیش آمدی از تو دور می شود و تو ناراحت می شوی و نمی دانی دردت را با کی در میان بگذاری . جرات به خرج بده شاید گره از کارت گشاده شود .